دونالد ترامپ بار دیگر پیشنهاد الحاق گرینلند به آمریکا را مطرح کرده، اما مردم این سرزمین قطبی که بهدنبال استقلال از دانمارک هستند، مخالف این موضوع هستند. این جزیره با منابع غنی معدنی و موقعیت راهبردی خود به یکی از نقاط مهم ژئوپلیتیکی تبدیل شده است.
بر اساس نظرسنجی موسسه Verian در ژانویه ۲۰۲۵، ۸۵ درصد از مردم گرینلند مخالف پیوستن به ایالات متحده هستند. این جزیره که بهعنوان یک منطقه خودمختار تحت حاکمیت دانمارک قرار دارد، بهدنبال استقلال کامل بوده و تاکنون گامهای در این مسیر برداشته است.
موت اگده، نخستوزیر گرینلند با تاکید بر هویت مستقل مردم این منطقه اعلام کرده است: ما گرینلندی هستیم، نه آمریکایی و نه دانمارکی.
با وجود این، دولت گرینلند روابط تجاری گستردهای با آمریکا دارد و بخش زیادی از صادرات آن به ایالات متحده انجام میشود.
پیشینه تاریخی و هویت مردم گرینلند
گرینلند با جمعیتی حدود ۵۷ هزار نفر، عمدتاً از اقوام اینوئیتها تشکیل شده است که قرنها در این منطقه سکونت داشتهاند. اینوئیتها که به سه گروه زبانی تقسیم میشوند، از هزاران سال پیش در گرینلند زندگی میکنند و فرهنگ و آیینهای سنتی آنها با طبیعت قطبی و شکار پیوند عمیقی دارد.
این جزیره در قرن هجدهم تحت استعمار دانمارک قرار گرفت و در سال ۱۹۵۳ بهعنوان یک استان دانمارک شناخته شد. اما پس از سالها تلاش برای خودمختاری، در ۱۹۷۹ گرینلند به حکومت داخلی دست یافت و در ۲۰۰۹ دامنه اختیارات خود را گسترش داد. بر اساس قانون خودگردانی، مردم گرینلند حق دارند از طریق همهپرسی، استقلال خود را اعلام کنند.
گرینلند دارای منابع معدنی و نفتی گستردهای است که تاکنون عمدتاً دستنخورده باقی ماندهاند. استخراج روی و اورانیوم ازجمله موضوعات بحثبرانگیز در این منطقه بوده است. موافقان، استخراج این منابع را فرصتی برای توسعه اقتصادی میدانند، اما مخالفان نگران آسیبهای زیستمحیطی و پیامدهای اجتماعی آن هستند.
علاوه بر این، پایگاه نظامی آمریکا در گرینلند، که در پایگاه فضایی پیتوفیک واقع شده، از اهمیت راهبردی برخوردار است. این پایگاه بخشی از سامانه هشدار زودهنگام موشکی ایالات متحده محسوب میشود و نقش مهمی در امنیت ملی این کشور دارد.
با افزایش تنشها میان واشنگتن و گرینلند، باید دید که آیا این جزیره میتواند مسیر استقلال خود را ادامه دهد یا با فشارهای موجود، مجبور به تغییر سیاستهای خود خواهد شد.